บทที่ 80 บทที่ 14 เด็กไม่ดื้อ

บทที่ 14 เด็กไม่ดื้อ

“ก๊อก ๆ” เสียงขานรับบอกให้เข้าไปได้เลย ชนกเปิดประตูเข้าไปในห้องมารดาอย่างแผ่วเบา

“ฝากลูกนอนด้วยนะครับ” คนเป็นแม่ได้แต่ยิ้มและมองลูกชายก้มลงหอมข้อเท้าของลูกสาวที่หลับอุดตุไม่รู้เรื่องตั้งแต่สองทุ่มแล้ว

“ดีแล้วใช่ไหม” ชนกเงยหน้ามองมารดา

“ก็รับปากว่าจะไม่ดื้อครับ แต่ตื่นมาคงต้องคุย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ